Jak się modlić: Modlitwa Pańska (Ojcze nasz)

Modlitwa Pańska, zwana także „Ojcze nasz”, pochodzi z Ewangelii Mateusza, a jej krótsza wersja z Ewangelii Łukasza. Jest to jedna z najbardziej popularnych, o ile nie najpopularniejsza chrześcijańska modlitwa.

„Wy zatem tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje. Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi, tak jak i w niebie. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego!”

Ewangelia Mateusza 6:9-13

Czym jest Modlitwa Pańska?

Modlitwa Pańska składa się z siedmiu wersów i prawdopodobnie została pierwotnie napisana w języku aramejskim. Siedem wersów modlitwy często nazywane jest Siedmioma prośbami. Św. Tomasz z Akwinu pisze, że prośby te nie tylko zawierają wszystko, czego moglibyśmy kiedykolwiek pragnąć, ale są również napisane w kolejności, w jakiej powinny być pożądane. Pierwsze trzy prowadzą nas do chwały Ojca, oddając Mu cześć. Ostatnie cztery to prośby o Jego pomoc oraz powierzenie naszych grzechów i słabości Jego łasce.

Biblijne korzenie

Jak wspomniano wcześniej, Modlitwa Pańska znajduje się w dwóch księgach Nowego Testamentu: w Ewangelii Mateusza oraz w Ewangelii Łukasza. Jednak ta modlitwa nie pojawia się w nich w tej samej formie ani lokalizacji. W Ewangelii Mateusza Modlitwa Pańska jest osadzona w Kazaniu na górze, gdzie Jezus uczy swoich wyznawców, jak modlić się z pokorą.

Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich. Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie.

Ewangelia Mateusza 6:5-8

W Ewangelii Łukasza Modlitwa Pańska jest odpowiedzią Jezusa na prośbę Jego uczniów: „Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów”. (Ewangelia Łukasza 11:1). Tak więc Jezus odpowiada nieco krótszą wersją Modlitwy Pańskiej niż ta, którą znajdujemy w Ewangelii Mateusza. Uczeni nadal dyskutują o różnicach. Jednak oba konteksty pokazują nam, dlaczego odmawiamy Modlitwę Pańską.

Kontekst Mateusza

W Ewangelii Mateusza Jezus przedstawia nam kilka zasad modlitwy. Zachęca nas do modlitwy samotnej, w ciszy, abyśmy mogli jak najlepiej rozmawiać z Bogiem i Go słuchać. Zanim Mateusz przedstawia Modlitwę Pańską, przekazuje nam kluczową informację: „Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie”. (Ewangelia Mateusza 6:8). Gdy w czasie modlitwy brakuje nam słów, zwróćmy się z intencją do Modlitwy Pańskiej. Bez względu na to, czy modlitwa wyraża wdzięczność czy jest dziękczynna, czy modlimy się o przewodnictwo lub przebaczenie, Bóg zawsze wie, czego potrzebujemy. Wszystko, co musimy zrobić, to Go wezwać!

Kontekst Łukasza

Gdy Jezus dał nam Modlitwę Pańską po tym, jak uczniowie zapytali go, jak się modlić, nie chodziło tylko o same słowa. Chociaż mają one duże znaczenie (patrz „Jak się modlić” poniżej), Modlitwa Pańska stanowi również wzór tego, jak podchodzimy do Boga i  jak z Nim rozmawiamy. Wzywamy Go, wychwalamy Go, poddajemy się Jego woli oraz prosimy o pokarm, przebaczenie i przewodnictwo. Myślenie o Modlitwie Pańskiej jako o wzorze przypomina nam, że w czasie modlitwy możemy rozmawiać z Bogiem o wszystkim.

Dlaczego odmawiamy Modlitwę Pańską?

Dwa biblijne opisy Modlitwy Pańskiej u Łukasza i Mateusza ukazują moc tej tradycyjnej modlitwy w wielu intencjach i prośbach. Wystarczy Go wezwać (Mateusz) i świadomie podejść do rozmowy z Nim (Łukasz). Dlatego odmawiamy modlitwę Ojcze nasz – aby celowo rozmawiać z Bogiem.

„Modlitwa Ojcze nasz zawiera wszystkie możliwe prośby; nie możemy sobie wyobrazić żadnej modlitwy, która nie byłaby w niej zawarta. Ta modlitwa jest tym, czym Chrystus jest dla ludzkości. Nie da się tego wypowiedzieć raz, poświęcając najpełniejszą możliwą uwagę każdemu słowu, bez zmiany, być może nieskończenie małej, ale rzeczywistej, zachodzącej w duszy”.

Simone Weil

Kiedy odmawiamy Modlitwę Pańską?

Modlitwę Pańską odmawiamy jako wspólnota podczas Mszy Świętej. Możemy ją również odmawiać w każdej chwili – aby rozpocząć lub zakończyć czas modlitwy, kiedy jesteśmy zestresowani lub wdzięczni, kiedy się obudzimy lub przed zaśnięciem.

Jak się modlić: Modlitwa Pańska (wers po wersie)

Zmów modlitwę Ojcze nasz z Hallow
  • Facebook
  • Twitter
  • Pinterest
  • Email

Rozłożyliśmy znaczenie każdego wersu Modlitwy Pańskiej. Podsumowując, odmawiamy tę modlitwę z nadzieją, że możemy zostać przemienieni przez Boga za każdym razem, gdy wymawiamy jej słowa.

Ojcze nasz

Jak wspomniano powyżej, pierwsze trzy prośby kierują nas ku chwale Ojca, oddając Mu cześć i nazywając naszą relację z Nim.

Miłość, którą Bóg ma dla nas, jest bezwarunkową, intymną, wszechogarniającą miłością ojca. Nazywając, kim On jest, Bóg pokazuje, kim my jesteśmy. Jeśli Bóg jest naszym Ojcem, to my jesteśmy Jego synami i córkami. Dlatego jesteśmy zaproszeni do przyjścia do Boga z dziecięcą ufnością i kochania tak, jak On kocha. Jezus nauczył nas używać słowa „nasz”. Dobra Nowina jest przeznaczona dla nas, dla wszystkich. W pozostałej części modlitwy używamy słowa „my”. Ta modlitwa nie wyklucza nikogo. Boża miłość i Ojcostwo są dla nas wszystkich.

Któryś jest w niebie

Według Katechizmu Kościoła Katolickiego niebo „nie oznacza miejsca, ale sposób bycia; nie oznacza to, że Bóg jest odległy, ale majestatyczny”. W dalszej części czytamy: „Nasz Ojciec nie jest 'gdzie indziej’: przekracza wszystko, co możemy pojąć na temat Jego świętości”.

Wszyscy zmierzamy do naszego ostatecznego domu – domu naszego Ojca, nie do miejsca, jak często sobie wyobrażamy, lecz do stanu łaski, radości i prawdziwego pokoju. To tam Bóg przebywa i zaprasza nas do bycia z Nim zarówno teraz, jak i na wieczność.

Święć się imię Twoje

W całym Piśmie Świętym kładzie się ciągły nacisk na imię Boga. Podając nam swoje imię, Bóg pokazuje nam, że nie jest istotą oderwaną od nas. Bóg jest blisko nas, zainwestował w nas i jego nastawienie jest głęboko osobiste. Słowo „hallow” oznacza czcić, święcić, szanować, uświęcać. Mamy przywilej znać imię Boga i wzywać Go. Mamy wolność lekceważenia imienia Boga, przynoszenia mu wstydu lub wychwalania go i uświęcania. Odmawiając modlitwę Ojcze nasz, uznajemy świętość imienia Boga. Modlimy się również, abyśmy mogli święcić Jego imię w naszym życiu.

Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.

Jezus podsumowuje wszystkie przykazania w jednym: kochajcie Boga i miłujcie się wzajemnie, tak jak Bóg kocha nas. To przykazanie wyraża wolę Boga. Brzmi prosto, dopóki nie uświadomimy sobie, jak radykalna jest miłość: miłość to ukrzyżowany Jezus umierający za nasze grzechy. Miłość jest podstawą królestwa, o którym nauczał Jezus. To królestwo, w którym pierwsi będą ostatnimi, a ostatni pierwszymi.

Gdy modlimy się słowami „przyjdź Królestwo Twoje”, prosimy Jezusa o wypełnienie obietnicy, że powróci w Dniu Sądu Ostatecznego. Prosimy również Boga, aby sprowadził swoje królestwo tu i teraz, abyśmy mogli odzwierciedlać je w naszym własnym życiu. To kultywuje nasze pragnienie, aby każdej napotkanej osobie przynieść przedsmak nieba.

Uczymy się być otwartymi na wolę Bożą i poprzez modlitwę budować Jego królestwo na ziemi. Za każdym razem, gdy odmawiamy modlitwę Ojcze nasz, prosimy Boga, aby pokazał nam, jak poddać się Jego woli i całkowicie Mu zaufać. Pragnąc woli Bożej ponad naszą własną, wyzbywamy się kontroli. Dopiero po poddaniu się Jego woli stajemy się sobą bardziej niż kiedykolwiek. Tylko wtedy możemy kochać tak jak Bóg i pozwolić, aby Jego królestwo rozkwitło.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj

Teraz wchodzimy w drugą część modlitwy Ojcze nasz, w której prosimy Boga o pomoc.

Gdy Bóg wybawił Izraelitów z niewoli, poprowadził ich na pustynię. A tam, każdego ranka, zsyłał im mannę – płatki, z których robiono chleb. Każdy mógł codziennie najeść się do syta, ale manna zgniłaby, gdyby próbowano przechować ją przez noc. Ucząc nas prosić o nasz chleb powszedni, Jezus wzywa nas do znalezienia pokoju w zaufaniu Jemu, że będzie zaopatrzał nas każdego dnia, tak jak robił to dla Izraelitów. Bóg pragnie, abyśmy byli w pełni obecni, nie spoglądali z żalem w przeszłość lub z niepokojem w przyszłość, lecz abyśmy kochali i służyli tam, gdzie jesteśmy tu i teraz.

Wychodząc poza chleb, który Bóg dał Izraelitom, w 6 rozdziale Ewangelii Jana Jezus oświadcza: „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”. Kiedy prosimy o nasz chleb powszedni, uznajemy, że Ojciec daje nam Jezusa w Eucharystii jako nasz najprawdziwszy pokarm. Jezus jest chlebem powszednim, którego potrzebujemy, który nas nakarmi, napełni i poprowadzi do życia wiecznego.

I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

Pierwsza część tej prośby jest uzależniona od drugiej: aby otrzymać przebaczenie, musimy przebaczyć. Jeśli nie uznajemy i nie przekazujemy przebaczenia, które dał nam Bóg, odsuwamy siebie i innych od Boga. Jesteśmy w stanie przebaczyć tylko dlatego, że nam przebaczono. Jezus pokazuje nam, jak to zrobić i daje nam siłę do czynienia tak, jak On, przebaczając nam najpierw. Poprzez modlitwę, szukanie rady u duchowych mentorów i przyjmowanie sakramentów, takich jak Eucharystia i Pojednanie, Bóg obdarza nas swoją łaską, wykuwając w nas zdolność przebaczania. Włączając tę prośbę do Modlitwy Pańskiej, Jezus przypomina nam, że nie możemy w pełni oddać serca Bogu, jeśli jest w nim jakakolwiek niechęć do innych.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego.

Sformułowanie tej prośby jest mylące ze względu na trudności w tłumaczeniu oryginalnego języka greckiego na polski. Może to brzmieć tak, jakbyśmy prosili Boga, aby nie prowadził nas na pokuszenie, ale przecież Bóg nie może kusić nas przeciwko sobie. Wręcz przeciwnie, Bóg chce nas wybawić od zła. Tak więc w tej prośbie prosimy Boga, aby nie pozwolił nam iść drogą, która prowadzi do grzechu.

Zwracamy się do Boga i prosimy Go, aby pomógł nam odróżnić Jego głos od głosów, które próbują nas od Niego odciągnąć. Możemy rozróżnić te głosy poprzez zadawanie pytań typu: czy ta myśl lub pragnienie prowadzi mnie bliżej Boga? Czy otwiera mnie na dobro, prawdę i piękno? Czy to działanie pokaże Bożą miłość do innych i do mnie?

Amen.

To znaczy „niech tak się stanie”. Kiedy deklarujemy „amen”, mówimy, że wierzymy i traktujemy serio wszystko, o co właśnie się modliliśmy.


Modlitwę Pańską możesz odmawiać w języku polskim lub aramejskim, z Jonathanem Roumie z The Chosen jako Twoim przewodnikiem w Hallow. Dogłębną medytację Modlitwy Pańskiej (Ojcze nasz) znajdziesz w zakładce Wyzwania w aplikacji. Czekamy na modlitwę z Tobą!

Niech Twoje życie zostanie przemienione przez tę modlitwę, którą dał nam sam Bóg.

Pin It on Pinterest